- ابن منظور، ابوالفضل جمال الدین محمد بن مکرم. (1404). لسان العرب. بیروت: دار الفکر للطباعة والنشر والتوزیع دار صادر.
-استخر، دانیال. (1378). نهاد قضا و قانون. تهران: نشر مرسا.
-آشوری، محمد. (1399). آیین دادرسی کیفری. تهران: انتشارات سمت.
-آشوری، محمد. (1382). جایگزینهای زندان و مجازاتهای بینابین. تهران: نشر گرایش.
-بادینی، حسن.(1384). فلسفه مسئولیت مدنی. تهران: شرکت سهامی انتشار.
-تاج زمان، دانش. (1366). مجرم کیست، جرمشناسی چیست. تهران: انتشارات کیهان.
-جمشیدی، علیرضا. (1394). سیاست جنایی مشارکتی. تهران: انتشارات میزان.
-جوانی، فاطمه. (1399). سازمانهای مردمنهاد. تهران: انتشارات ساکو.
-حیدرخواه، لطف الله. (1397). سیاست جنایی حاکم بر مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در قانون مجازات اسلامی 1392. مطالعات علوم اجتماعی، 1(4)، 61-49.
https://www.noormags.ir/view/fa/creator/565825
-خالقی، علی. (1394). نکتهها در قانون آیین دادرسی کیفری. تهران: انتشارات شه دانش.
-دلماس مارتی، مری. (1394). نظامهای بزرگ سیاست جنایی. ترجمه حسین علی نجفی ابرندآبادی. تهران: میزان.
-رستمی، ولی. (1386). مشارکت مردم در فرآیند کیفری؛ بررسی سیاست جنایی کشورهای غربی. مطالعات حقوق خصوصی، 37(2)، 171-139.
https://jlq.ut.ac.ir/article_18725.html
-رهگشا، امیرحسین.(1383). نگاهی به شوراهای حل اختلاف. تهران: انتشارات دانشور.
-روسو، ژان ژاک. (1400). قرارداد اجتماعی. ترجمه غلامحسین زیرک زاده. تهران: انتشارات قاصدک صبا.
-شکوری، محسن. (1388). مشکلات و چالشهای عملی فراروی توسعه مشارکت در حقوق ایران. تهران: انتشارات راه حق.
-صدری، کیوان. (1347). سیاست کیفری در دوران انقلاب شاه و ملت. تهران: بی نا.
-علیعرب، عظیم؛ خاقانی اصفهانی، مهدی و مجیدی، سیدمحمود. (1400). بایستههای توانافزایی جامعه مدنی در تقویت سیاست جنایی مشارکتی ایران. مطالعات فقه اقتصادی، 3(5)، 121-139.
https://journal.ihrci.ir/article_147644.html
-فوکو، میشل. (1400). مراقبت و تنبیه. ترجمه افشین جهامدیده و نیکو سرخوش. تهران: نشر نی.
-قطبالدینی، صالح. (1398). تاریخ قوه قضاییه ایران؛ تأسیسات، سازماندهی و عملکرد. تهران: بینا.
-لازرژ، کریستین. (1390). سیاست جنایی. ترجمه علی حسین نجفی ابرند آبادی. تهران: انتشارات میزان.
-موسوی الخمینی، روح الله. (1370). تحریرالوسیله. قم: انتشارات دارالقلم.
-موسویفر، سیدمحسن و خسروی، کاظم. (1401). بازاندیشی سیاست جنایی فقه جزای امامیه قبال جرایم سیاسی، آموزههای فقه و حقوق جزاء، سال اول، شماره 1، 113-129.
https://ensani.ir/file/download/article/1671262219-10630-1-7.pdf
-نوایی لواسانی، امیر. (1397). جایگاه هیئت منصفه در دادرسی جرایم مطبوعاتی. تهران: انتشارات ندای کارآفرین.
-Cario, Robert, and Benjamin Sayous. (2018). Restorative Justice in France: Some Reflections on Its Current Development by the French Institute for Restorative Justice, The International Journal of Restorative Justice, 1( 1). 122–131.
https://brill.com/view/journals/tij/1/1/article-p122_8.xml
-Fionda, Julia. (1995). Public Prosecutors and Discretion: A Comparative Study. Oxford University Press.
-Goldstein, J. (2019). Restorative Justice: Theoretical Foundations and Practical Applications. Oxford University Press.
-King, M. J. (1989). Crime prevention French style, Australian & New Zealand. Journal of Criminology.
-Carpentieri, L. (2010). Restorative justice in France: obstacles for the application of a truly restorative approach to French dispute resolution. Dalloz.
-Guillaume, Payan. (2017). La médiation pénale, N. Fricero (dir.). Le guide des modes amiables de résolution des différends. Dalloz.
-Pires, Alvaro. (2016). Theoretical and Applied Perspectives on Restorative Justice. Ashgate Publishing.
-Pradel, Jean and Mares, Isabelle. (2018). Répertoire de la Jurisprudence et des Pratiques en Droit Pénal. Dalloz.
-Pradel, Jean. (2018). Droit Pénal Comparé. 3rd ed. Dalloz.
-Roudy, Claude.(2014). Les jurés d'assises en France: Histoire, institution, pratique. Presses Universitaires de France.
-Terré (François), Simler (Philippe). (1993). et Lequette «Droit» civil, Les obligations, edition, Éditions Dalloz.
-Touillier, Marc. (2017). Rights of Crime Victims to Have Access to Justice – A Comparative Analysis: Country Report France, Institut Français des Droits et Libertés.
